indissolutus
in-dissolūtus, a, um (in u. dissolvo), unaufgelöst, Cic. Tim. 40. Boëth. inst. mus. 1, 3. p. 189, 23 Fr.
~am eximiae valitudinis fidem [v. l. spem ] in Domino Jesu defixit
invenerunt corpus [Cuthberti ] ‥ integris artuum compagibus ~um
flexibilibus artuum compagibus multo dormienti quam mortuo similius
rex Anglie naves ingressus, ~a classe ‥ applicuit in Flandria
indissŏlūtus, a, um, non dissous : Boet. Mus. 1, 3.