indistinctus
indistinctus, undistinguished, confused
in-distinctus, a, um, adj. (post-Aug.).
- Not properly distinguished, confused: neque inordinata, neque indistincta, Quint. 8, 2, 23; Cat. 64, 283: cf.: indistincta et confusa, Gell. 13, 30, 5.—
- B Esp., indistinct, obscure: vocabulum, Gell. 10, 20, 9; 13, 30, 5: defensio, Tac. A. 6, 8. —
- II Devoid of display, unambitious, self-restrained: an non in privatis et acutus et indistinctus et non super modum elatus M. Tullius? Quint. 12, 10, 39.—Adv.: indistinctē.
- 1 Without distinction, indiscriminately: indistincte atque promiscue annotabam, Gell. praef. § 2; Dig. 4, 8, 32, § 6 (for which: sine distinctione, ib. 5, 1, 24, § 2) al.—
- 2 Generally, Dig. 40, 9, 3; 26, 1, 4 al.
in-dīstīnctus, a, um, ununterschieden, unabgesondert, ungeordnet, I) eig., Catull. 64, 283. Quint. 8, 2, 23. Ambros. de incarn. dom. sacr. 9. § 100. – II) übtr., ungeordnet = undeutlich, unklar, verworren, defensio, Tac. ann. 6, 8: confusum et ind. vocabulum, Gell. 10, 20, 9: indistincta et confusa fient, quae legero, Gell. 13, 30, 5. – v. Redner, non indistinctus (Cicero), Quint. 12, 10, 39.
non sunt hypostases [sc. hominum ] ~e, sed secundum se ipsam unaqueque est separata; etenim loco et tempore dividuntur [cf. ]Joh. Damasc. Fid. Orth. tr. Burgundio c. 8. 16
una tantum erit ei [sc. parti intellective ] motiva ~a, sc. voluntas racionalis
hic terminus est ~us a forma qua producit
est ‥ ex ~o quid principium in talibus et quid reliquum
veteribus in more fuit ut paternus clypeus primogenito deferretur ~us
indistīnctus, (15) a, um, qui nʼest pas distingué, confus : Quint. 8, 2, 23 ; Catul. 64, 283 || indistinct, peu net, obscur : Tac. Ann. 6, 8 ; Gell. 10, 20, 9 ; 13, 30, 5 ; Quint. 12, 10, 39.
- 1. ongeordend [flores; defensio warrig];
- 2. ongescheiden, zonder onderscheid.
in-distinctus
adj.,
- undistinguished, confused: corollae, Ct.: defensio, Ta.