indistanter
in-distanter, adv. [2. in-disto] (late Lat.).
- Uninterruptedly: syllaba uno spiritu indistanter profertur, Prisc. p. 565 P. —
- II Without distinction, without exception (post-class.), Amm.27, 9, 41; 31, 6.
in-dīstanter, Adv. (in u. disto), I) ungetrennt, ohne Absetzen der Stimme (vorher dafür sub uno accentu et uno spiritu), Prisc. 2, 1. – II) ohne Unterschied, ohne Ausnahme, Amm. 27, 9, 4. *Amm. 28, 2, 10 (nach C. F. W. Müllers sicherer Vermutung).
~er: inseparabiliter
prosaicus versus res grossior, omnia verba / indistanter amat
per Tamensem navigans, in alta maris ~er se suscipiens
ut sibi ‥ contributio ~er solveretur
[senescallus ] presentem composicionem ‥ servabit et complebit et ~er compleri faciet et servari pro posse
ut [abbas ] talem fratrem illuc ~er destinaret qui ‥ negotium diligenter exequeretur
indistantĕr (in, disto), de suite : Prisc. Gramm. 2, 1 || sans distinction, sans exception : Amm. 27, 9, 4.
Indistanter remeavit.
Indistanter serviebat Domino in timore, etc.