indispositus
indispositus, without order, confused
in-dispŏsĭtus, a, um, adj.,
- without order, confused (post-Aug. and very rare): apud Vitellium omnia indisposita, temulenta, etc., Tac. H. 2, 68.—
- II Of persons, unprepared, August. Ep. 59.— * Adv.: in-dispŏsĭtē, without order, confusedly: moveri, Sen. Ep. 124, 19.
in-dispositus, a, um, I) unordentlich, apud Vitellium omnia indisposita, war alles in Unordnung, Tac. hist. 2, 68. – II) unvorbereitet, v. Pers., me valde indispositum invenit (epistula), Augustin. epist. 69 in.
cum sua [sc. interjectionis ] vox subito et sine deliberacione proferatur et ~a
potencia ~a
virtutem phantasticam non esse ~am in vigilia tali indisposicione que facit phantasma representare se tamquam objectum
quero qualiter ipse curatus dabit eucharistiam subdito sibi confesso quem novit ~um, quia vel est confessus nota crimina vel non vult ea recognoscere
quousque [coetus electorum ] habuerit ~issimum in prelatum
pater propter respectum ad unum filium non est ~us ad suscipiendum respectum ad alium filium
homo ‥ ex se ~us est ad movendum se in brevi tempore per longum spacium
ea que arbitrio amici in ultima voluntate alicujus sunt relicta non debent argui fore in disposita [? l. ~a ]
indispŏsĭtus, (16) a, um, mal ordonné, confus : Tac. H. 2, 68 || [fig.] non préparé : Aug. Ep. 59, 1.
Indispositus, idem valet ac invaletudine affectus, Gallis,
Indisposé. Sanctus Augustinus Epist. 217 :
Tractoria ad me 5. Id. Nov. venit... et me Indispositum invenit, ut occurrere omnino non possem.
Non autem interdicimus, quod si quis stomacho Indispositus fuerit, possit intrare dictam coquinam, et petere scintillam brolii.
in-dispositus
adj.,
- without order, confused: Apud Vitellium omnia, Ta.