indisposite
in-dispŏsĭtē, adv., v. indispositus, a, um, fin.
indispositē, Adv. (indispositus), unordentlich, regellos, Sen. ep. 124, 19.
indispŏsĭtē (15) (indispositus), sans régularité : Sen. Ep. 124, 19.