induviae
indŭvĭae, ārum, f. [induo],
- clothes, garments (ante- and post-class.): tuae, Plaut. Men. 1, 3, 9 (190): nudata induviis, Prud. Psych. 578.
induviae, ārum, f. (induo), der Anzug, die Kleider, Plaut. Men. 191. Prud. psych. 578 u. c. Symm. 2, 288. Salv. de gub. dei 1, 43 u. 5, 21. Vgl. Isid. orig. 12, 4, 47.
indubiae, indumenta
postquam membra sacro tumularunt sacra sepulchro, / induvias sumpsere sibi fratres venerandi
pontificalibus amictus ~iis
iduare, dividere. †iduvie et reduvie, indumenta
ut ‥ cum canticis ‥ et festivis ~iis ‥ [regem ] reciperent
slughes of eddyrs exemie, †idimia [v. l. indubie ]
indŭvĭæ, ārum, f. (induo), vêtement : Pl. Men. 191 ; Prud. Psych. 578.