indutilis
indūtĭlis e, adj. [induo],
- that can be inserted or joined in: vomis, Cato R. R. 135, 2 dub.
indūtilis, e (induo), leicht hineinfügbar, vomis, Cato r. r. 135, 2.
indūtĭlis, (16) e (induo), qui sʼadapte : Cato Agr. 135, 2.
Cato R. R. 135. Vomis indutilis optimus erit. Al. leg.
in Rutulis, alii rectius
inde utilis.