inebrio
inebrio, to make drunk, intoxicate
ĭn-ēbrĭo, āvi, ātum, 1, v. a., to make drunk, inebriate (poet. and post-Aug.).
- I Lit.: palma vescentes inebriat, Plin. 12, 22, 47, § 103; id. 14, 1, 3, § 17; Sen. Ep. 83, 27. —
- B Transf., of colors, to saturate: amethystum inebriatur Tyrio, Plin. 9, 41, 65, § 139.— Of plants: inebriatae radices, i. q. nimis irrigatae, Plin. 17, 26, 40, § 247.—
- II Trop.: aurem, to fill full of talk, Juv. 9, 113.
in-ēbrio, āvi, ātum, āre, trunken machen, berauschen, I) eig.: palma vescentes inebriat, Plin.: inebr. alqm, Vopisc.: inebr. se, Augustin.: alqm vino, Hyg.: vino inebriari, Tert. u. Hieron.: multo vino inebriari, Sen.: aqua in agro Caleno, quā homines inebriantur, Val. Max.: inebriati dracones, die trunkenen, Plin. – II) übtr., sättigen, tränken, a) mit einer Feuchtigkeit, uvae vino suo inebriantur, Plin.: radices inebriatae, ersäuft, Plin.: bes. v. Farben, amethystum absolutum inebriatur Tyrio, Plin. – b) übh.: spiritu aëris flatibus venenatis inebriato, Sidon. epist. 1, 5, 8. – aurem, voll schwatzen, Iuven. 9, 113.
ĭnēbriō, (15) āvī, ātum, āre, tr., rendre ivre, enivrer : Plin. 12, 103 ; Sen. Ep. 83, 27 || saturer : Plin. 9, 139 ; 17, 247 ; [fig.] aurem Juv. 9, 113, saturer, étourdir les oreilles.
- 1. dronken maken, bedwelmen; pass. dronken worden, zich bedrinken; ➤ multo vino inebriari;
- 2. (metaf.) verzadigen, doordrenken.
in-ēbriō —, —, āre,
- to make drunk, intoxicate: miseram aurem, drench, Iu.