inebriatio
ĭnēbrĭātĭo, ōnis, f. [inebrio],
- inebriation (late Lat.), Aug. de Civ. Dei, 16, 1.
pars ‥ [fumi ] que ascendit ‥ et que ~onis precipua causa est ‥
ebrietas ‥ privat hominem usu sensus et racionis ‥ et hoc significat Noe ~o
terra arida et rimosa repentina ~one perfunderetur
numquid non geminam ac mutuam ~onem intellexit cum diceret ‘jucundum sit tibi eloquium meum, ego vero delectabor in Domino’?
sicut per cibum et potum spiritualis letitia, sic per ~onem habundantia talis letitie denotatur
ĭnēbrĭātĭō, ōnis, f. (inebrio), action dʼenivrer : Aug. Civ. 16, 1.