inebriator
ĭnēbrĭātor, ōris, m. [inebrio],
- one who makes drunk (late Lat.), Tert. adv. Marc. 5, 18.
inēbriātor, ōris, m. (inebrio), der Berauscher, sanctorum, Tert. adv. Marc. 5, 18.
inēbrĭātŏr, ōris, m. , celui qui enivre : Tert. Marc. 5, 18.