About
Menu

infallibilis

infallibilis [ML] 1 that cannot deceive or mislead: a (of doc. or evidence); b (w. ref. to cognition). a signa ~ia M. Scot Sol 720 (v. elixir); 1258 scimus multis et ~ibus documentis quod ‥ Cl 324; ~ia signa lepre actualis Gad. 46. 1; Wycl. Ver. I 35 (v. errabilis b); sine evidencia ~i Ziz. 98.  b quod ‥ habeatur omnino certa et ~is noticia veritatis de re, hoc videtur omnino impossibile Duns Ord. III 128; Ockham Dial. 819 (v. deductio 4a); in ‥ lumine ~is veritatis Bradw. CD 776A (v. fallibilis b); primo judicant se scituros an Christus sit ~is veritatis Holcot Wisd. 95; non tenentur fideles credere sine ‥ fundacione scripture vel racionis ~is Concl. Loll. XXXVII 25. 2 inerrant, infallible. nec estimant judicium debere fieri ~e Bacon Maj. I 241; pontifex ‥ solvit quando sequitur judicium Dei ~e Concl. Loll. XXXVII 23; Deus semper verus est, et illius sapientia et verbum ~e Colet Rom. Exp. 233. 3 that cannot belie expectation, unfailing. tanquam totas ~es experientie vires eidem [sc. cani] in naribus natura plantaverit Gir. IK I 7; ~i fidutia Id. Ep. 4 p. 178; M. Par. Abbr. 263 (v. fugatio 2); 1311 ut nullus ‥ inciperet in theologia nisi ‥ prius rexerit in artibus, de ipsis enim est presumptio ~is philosophie sufficientis Collect. Ox. II 222; in ‥ lumine ~i increato Bradw. CD 776A (v. fallibilis b); veritas et ~is securitas permanenda Elmh. Cant. 214; 1427 (v. cursus 8c).

Saved

Recent