infamare

infamare [CL] 1 to give a bad name to, bring into disrepute, defame; b (absol.). infamare student bernarum nomina Christi Aldh. VirgV 1955; ~are soles Nicolaum pontificem Lanfr. Corp. & Sang. 415B; Christinam exacerbare studebant susurriis ‥ illam ~are cupientes V. Chris. Marky. 76; c1213 nec actione injuriarum tenetur quis nec ~are quemquam dici debet, qui contra eum probanda defert et emendanda proponit Gir. Ep. 7 p. 260; aliqui detractionibus occultis et publicis nixi sunt ~are fratres minores Peckham Kilw. 137; ~abitur ejus [sc. regis] fama et ejus factum Bacon V 47.  b dum vult laudare ~at potius et attenuat W. Malm. Wulfst. I 16 p. 23. 2 to call into suspicion, to render suspect. 671 de zodiaco ‥ tacendum arbitror, ne ars opaca et profunda ‥ ~etur et vilescat Aldh. Ep. 1 p. 478; a1078 is ‥ de ipso capite [sc. Christo] tam multa et tam nefanda credere et docere verissimis relationibus ~atur Lanfr. Ep. 50 (46); c1153 publice eos ~are conati sunt, asserentes illos in nostram necem conspirasse Doc. Theob. 37; Virgo ‥ compulit demones qui hec procuraverant venire, injungens eis, quod sicut religionem ~averant, ita infamiam cessare procurarent Latin Stories 46; animam falsis suspicionibus ~atam FormOx 142. 3 to charge (with), to accuse (of). [Judaei] hoc more ‥ solito faciunt, ut Dominum imbecillitate ~ent qui Heliae auxilium deprecetur Bede Mark 291A; sit omnis homo qui non fuerit accusacionibus ~atus simplici lada dignus (Leg. Hen. 67. 1) GAS 586; puella ‥ pudorata ‥ ~ata de adulterio Ailr. Serm. 45. 18; cum quis itaque de morte regis vel de seditione regni vel exercitus ~atur Glanv. 14. 1. 4 to curse. sub titulo correptionis surdis maledicunt, absentibus detrahunt, cum aviditate ~andi sine conscientia mentiendi Peckham Paup. 16 p. 83.