infermento
īnfermento, ātus, āre, einsäuern, panis optime infermentatus, Plin. Val. 5, 7 in. – übtr., si nequitiae spiritu infermententur animae, Rufin. Orig. homil. in num. 23. no. 7.
īnfermentō, āre, tr., faire fermenter : Rufin. Aqu. Orig. Num. 23, 7.