infero
infero, to bring in, introduce, bring to, carry in
they were encouraging the soldiers to bear the standards against the enemy
they inflict a great terror on the enemy
- I Lit.
- α With in and acc.: in equum, to bring or set upon a horse, Caes. B. G. 6, 29: coronam in curiam, Liv. 44, 14, 3: Scipio lecticula in aciem inlatus, id. 24, 42, 5: in portum quinqueremes, id. 28, 17, 5; cf. id. 26, 21, 6; 10, 2, 13: arma in Italiam, Nep. Ham. 4, 2: bello in provinciam illato, Cic. Fam. 15, 2, 1; id. Sest. 27, 58; Liv. 9, 25, 2.—
- β With dat.: semina arvis, Tac. A. 11, 54: fontes urbi, id. ib. 11, 13; cf.: pedem aliquo, to go or proceed to a place, Cic. Caecin. 14, 39: spolia opima templo, id. 4, 20.—
- γ With ad: scalas ad moenia, to set against the walls, Liv. 32, 24, 5.—
- δ Absol.: inferri mensam secundam jussi, to be served up, Plin. 9, 35, 58, § 120: gressus, Verg. G. 4, 360.—
- B To throw upon, apply to any thing; esp. of fire, to set fire to: tectis et templis ignes inferre conati sunt, to set fire to, Cic. Cat. 3, 9, 22; cf.: aliquid in ignem, Caes. B. G. 6, 18.—
- C In partic.
- 1 To bring to a place for burial, to bury, inter: ne quis sepulcra deleat, neve alienum inferat, Cic. Leg. 2, 26, 64: reliquias ejus majorum tumulis inferri jussit, Just. 11, 15.—
- 2 To furnish, pay (a tribute or tax): tributum alicui, Col. 1, 1, 11: vicesimam, Plin. Pan. 39, 6: septingenta milia aerario inferenda, id. Ep. 2, 11, 20.—
- 3 To give in, enter (an account): sumptum civibus, Cic. Fl. 19, 45: rationes falsas, id. ib. 9, 20: rationibus, to bring into account, Col. 1, 7, 7: aliquid in rationes, Dig. 34, 3, 12.—
- 4 Milit.: signa (arma) in hostem, or hosti, to bear the standards against the enemy, to attack, make an attack upon: conversa signa in hostes inferre, to wheel about and attack, Caes. B. G. 2, 26; Liv. 6, 29, 2; 9, 27, 12; saep. with dat.: trepidantibus inferunt signa Romani, id. 3, 18, 8; 8, 30, 7; Curt. 8, 14, 15: signa patriae urbi, Cic. Fl. 2, 5; Liv. 28, 3, 13; so, inferre arma, Nep. Dat. 6, 5: pedem, to advance, attack, Liv. 10, 33, 4; so, gradum: gradum acrius intulere Romani, id. 35, 1, 9: bellum alicui, to make war upon, to wage war against, Cic. Pis. 34: bellum Italiae, id. Att. 9, 1, 3: bellum contra patriam, id. Phil. 2, 22, 53: arma, to begin a war, commence hostilities, Liv. 1, 30, 8.—
- 5 Se, to betake one’s self to, repair to, go into, enter, esp. with the accessory notion of haste and rapidity.— With dat.: visa vi quadam sua inferunt sese hominibus noscitanda, present, offer themselves, Gell. 19, 1, 15: lucus erat, quo se Numa sine arbitris inferebat, Liv. 1, 21, 3: se foribus, Verg. A. 11, 36: se flammae, Vell. 2, 74.—With a play upon I. β, supra: me inferre Veneri vovi jam jentaculum (cf. the context), Plaut. Curc. 1, 1, 72 (72).—With in and acc.: se in periculum capitis atque in vitae discrimen, to rush upon, expose one’s self to, Cic. Balb. 10, 25: cum se in mediam contionem intulisset, Liv. 5, 43, 8; 4, 33, 7; 7, 17, 5; 24, 16, 1 al. — Absol.: viden' ignavum, ut se inferat! how he struts! how proudly he walks! Plaut. Mil. 4, 2, 54 (1044): ut magnifice infert sese, id. Ps. 4, 1, 7 (911): atque etiam se ipse inferebat, presented himself, came unbidden, Cic. Caecin. 5; Liv. 2, 30, 13; 22, 5, 5; Tac. H. 4, 66; id. Agr. 37; Curt. 4, 12, 14 al.—
- II Trop.
- A In gen., to bring forward, introduce; to produce, make, excite, occasion, cause, inflict: in re severa delicatum aliquem inferre sermonem, Cic. Off. 1, 40, 144: mentionem, to make mention, to mention, Liv. 4, 1, 2: spem alicui, Caes. B. G. 2, 25: quam maximum terrorem hostibus, id. ib. 7, 8: alicui injuriam, id. ib. 54; Val. Max. 8, 1, 6; cf.: injuriis in socios nostros inferendis, Cic. Sest. 27, 58: calamitatem, Caes. B. G. 1, 12: turpitudines, Cic. Phil. 14, 3, 9: crimen proditionis alicui, id. Verr. 2, 5, 41, § 106: periculum civibus, id. Sest. 1, 2: probrum castis, labem integris, infamiam bonis, id. Cael. 18, 42: moram et impedimentum alicui rei, id. Inv. 1, 9, 12: mortem alicui per scelus, id. Mil. 7, 17: pestilentiam agris, Liv. 5, 14, 3: vim vitae suae, to lay violent hands upon one’s self, Vell. 2, 45: vim et manus alicui, Cic. Cat. 1, 8, 21: vim alicui, Tac. A. 15, 5; Suet. Claud. 16; 37: vulnera hostibus, to give wounds to, to wound, Caes. B. C. 2, 6: delectari criminibus inferendis, Cic. Lael. 18, 65: litem capitis in aliquem, id. Clu. 41, 116: alicui crimen proditionis, id. Verr. 2, 5, 41, § 106: judicium, to judge (post-class.), Dig. 5, 2, 4: prima peregrinos obscena pecunia mores intulit, Juv. 6, 299. —
- B In partic., to conclude, infer, draw an inference, Cic. Inv. 1, 47, 87; Quint. 5, 11, 27.
- 1. naar binnen dragen, brengen of werpen, werpen, brengen, zetten in, bij, op (m. in m. acc.; ad; dat.) [ligna in ignem; alqm in equum op het paard zetten; scalas ad moenia; spolia opima templo; semina arvis; fontes urbi brengen in];
- 2. (milit.) (a) bellum alci ~ en arma alci ~ een oorlog beginnen met iem., iem. aanvallen [Scythis; patriae]; abs. (de) oorlog beginnen, ten aanval gaan; (b) bellum ~ de oorlog verplaatsen [in Italiam; in patriam]; (c) signa ~ oprukken tegen, aanvallen (m. dat.; in m. acc.) [hostibus; patriae urbi; in urbem]; (d) pedem of gradum ~ aanvallen;
- 3. manūs alci of in alqm ~ iem. geweld aandoen;
- 4. se ~ of pass. zich storten, zich werpen, zich begeven, zich haasten in of naar, binnenvallen (m. in m. acc.; dat.) [in urbem; in contionem; in medios enses; in vitae discrimen zijn leven op het spel zetten; stantibus; praesidiis; se socium zich aansluiten als metgezel]; ➤ flumen mari infertur;
- 5. (metaf.) (iets ongunstigs) aandoen, veroorzaken, berokkenen [hostibus vulnera; alci vim geweld aandoen; civibus periculum in gevaar brengen; calamitatem; dolorem; iniuriam; turpitudines; poenam alci opleggen; alci crimina beschuldigen];
- 6. (emoties) opwekken, inboezemen [alci spem];
- 7. veroorzaken, teweegbrengen [tumultum; moram];
- 8. (Verg.) offeren [honores Anchisae bewijzen; spumantia cymbia lacte bekers schuimend van melk];
- 9. ter aarde bestellen, begraven;
- 10. (rekeningen) opstellen; boeken [rationes]; in rekening brengen bij (m. dat.) [sumptum civibus];
- 11. (bij het spreken) naar voren brengen, uiten, aanvoeren [mentionem rei melding maken van; sermonem de re het gesprek op iets brengen; causam alci een zaak tegen iem.; causam belli alci een voorwendsel voor oorlog tegen iem. zoeken];
- 12. (retor.) een gevolgtrekking maken, een conclusie trekken.
入之。引入。推論。— pedem aliquo 從一處進。— oculos 看。— sumptum ei 費人之錢。— eum in paupertatem 使之窮。— aliquid rationibus 以此入單。— se in ignem 自投火内。— se in templum 避于廟。— sese 排塲而走。— moestitiam 使人憂悶。— mortem ei 斃人。— bellum 伐一國。先動兵。— vim vel manus ei 下手。— vim virgini 强奸童女。— crimina 面斥罪。吿。— sermonem de eo 言及此。— litem ei vel in eum 與人訟。— periculum capitis ei vel in eum 吿以死罪。— eum 埋塟人。— unum ex alio 以此知彼。
Suggest a Translation
See an image
- (ill-), īnferre, to bring in, introduce, bring to, carry in: nihil pati vini inferri, be imported, Cs.: peregrinos pecunia mores Intulit, introduced, Iu.: pedem, make an entrance: huc pedem, H.: gressūs, V.: illumin equum, set upon, Cs.: Scipio lecticulā in aciem inlatus, L.: deos Latio, V.: rates arvis, V.: Ignem gentibus, H.: scalas ad moenia, set against, L.—To bring for burial, bury, inter: alienum.—To bring against, direct, wage, throw upon: hostibus inlatus, Ta.: se stupentibus Romanis, L.: an manu stipata Inferar?V.—Freq. in phrases, with signa, arma, bellum, gradum, or pedem, to make an attack: conversa signa in hostīs inferre, wheel about and attack, Cs.: trepidantibus inferunt signa Romani, L.: signa patriae urbi: signa inferri iubet, N.: arma in Italiam, invade, N.: pedem, advance, L.: bellum, make war upon: bellum inferre . . . inlatum defendere, invade . . . repel invasion, Cs.: bellum contra patriam: arma, begin hostilities, L.—With se, to betake oneself, repair, go into, enter, present oneself: se ipse inferebat: Talis se infert, marches, V.: hostem regi se, V.: mediam se matribus, V.: se in periculum capitis, expose oneself: se in mediam contionem, L.—Of fire, to throw upon, apply, set: aggeri ignem, Cs.: tectis et templis ignīs inferre conati sunt.—To offer, sacrifice, render: Anchisae honores, V.—In an account, to give in, enter: sumptum civibus: rationes falsas.—Fig., to bring forward, adduce, introduce, produce, make, excite, occasion, cause, inflict: iniuriam, Cs.: in re severā sermonem: mentionem, mention, L.: alius aliā causā inlatā, alleging various pretexts, Cs.: iniuriis in socios inferendis: periculum civibus: sibi dedecus, O.: mors inlata per scelus īsdem: pestilentiam agris, L.: impeditis volnera, wound, Cs.: aliis proditionis crimen.—To conclude, infer, draw an inference.
-
…Galliae quam populi Romani accidisse, propterea quod eo consilio florentissimis rebus domos suas Helvetii reliquissent uti toti Galliae bellum inferrent imperioque potirentur, locumque domicilio ex magna copia deligerent quem ex omni Gallia opportunissimum ac fructuosissimum iudicassent, reliquasque civitates…
Julius Caesar, Gallic War
-
…fortissimo viro M. Marcello dixissem, iam mihi consuli hoc ipso in templo senatus iure optimo vim et manus intulisset. de te autem, Catilina, cum quiescunt, probant, cum patiuntur, decernunt, cum tacent ,…
Cicero, in Catilinam
-
…praesidio VI milia hominum una reliquerant. Hi post eorum obitum multos annos a finitimis exagitati, cum alias bellum inferrent, alias inlatum defenderent, consensu eorum omnium pace facta hunc sibi domicilio locum delegerant. Ac primo adventu exercitus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…hominum una reliquerant. Hi post eorum obitum multos annos a finitimis exagitati, cum alias bellum inferrent, alias inlatum defenderent, consensu eorum omnium pace facta hunc sibi domicilio locum delegerant. Ac primo adventu exercitus nostri crebras ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…suo adventu vectigalia sibi deteriora faceret. Haeduis se obsides redditurum non esse neque his neque eorum sociis iniuria bellum inlaturum, si in eo manerent quod convenisset stipendiumque quotannis penderent ; si id non fecissent, longe iis fraternum nomen…
Julius Caesar, Gallic War
-
…cum quaereret, sic reperiebat nullum esse aditum ad eos mercatoribus ; nihil pati vini reliquarumque rerum ad luxuriam pertinentium inferri, quod his rebus relanguescere animos eorum et remitti virtutem existimarent ; esse homines feros magnaeque virtutis ; increpitare atque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…condicionem nisi armis traditis. Se id quod in Nerviis fecisset facturum finitimisque imperaturum ne quam dediticiis populi Romani iniuriam inferrent. Re renuntiata ad suos illi se quae imperarentur facere dixerunt. Armorum magna multitudine de muro in fossam ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, item urgeri ab hoste vidisset, tribunos militum monuit ut paulatim sese legiones coniungerent et conversa signa in hostes inferrent. Quo facto cum aliis alii subsidium ferrent neque timerent ne aversi ab hoste circumvenirentur, audacius resistere ac fortius…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, reliquisque qui ex urbe amicitiae causa Caesarem secuti non magnum in re militari usum habebant quorum alius alia causa inlata, quam sibi ad proficiscendum necessariam esse diceret, petebat ut eius voluntate discedere liceret ; non nulli pudore adducti…
Julius Caesar, Gallic War
-
…egredere cum importuna sceleratorum manu, confer te ad Manlium, concita perditos civis, secerne te a bonis, infer patriae bellum, exsulta impio latrocinio, ut a me non eiectus ad alienos, sed invitatus ad tuos isse…
Cicero, in Catilinam