infernalis
infernālis, e, adj. [infernus],
- nether, lower, belonging to the lower regions, infernal (post-class.): nox, Alcim. Avit. 2, 290: Juppiter, i. e. Pluto, Prud. adv. Symm. 1, 389.
īnfernālis, e (infernus), unterirdisch, dii, Gloss. III, 504, 31: Iuppiter, Pluto, Prud. c. Symm. 1, 388: nox, Alcim. Avit. poëm. 2, 290.
gehenne ~is(
venalitas ex ~ibus umbris emerserat
Lethe, i. fluvius ~is, qui dicitur delere memoriam
videat in terra illa penas eternas reproborum, gehennam ~em, ubi ignis erit inexstinguibilis
sed contra claves celi celesteque regnum / non infernales prevaluere fores
hiatus ~is in Roma patuit
potestatem adversus quam porte non prevalent ~es(
manes dii ~es
brevi ‥ morula peracta, redit tristis legio ~is
~ium animarum numerum auxit
Frisones, furiis, ut creditur, ~ibus acti, utrosque trucidantes, martires fecerunt
Mania, ‥ quedam furia ~is
~i illa belua sic deleta pestilentia quoque ‥ conquievit
deceptor ~is
posset assimulari ululatibus ~ium incolarum
~ibus subdendum ‥ tormentis
~es flammas tu cum diabolo ‥ sustinebis
poena infernalis, quam saepe audire solebam
de ~ibus ‥ reproborum penis
infernale chaos
densissimas ~ium excecationum tenebras
philosophia secundum se ducit ad cecitatem ~em
odium ~e quod dicti vigiles habebant
illius ‥ satellitis ~is heresiarche ‥ Johannis de Veteri Castro
potest quoque lacus intelligi profunditas peccatorum, ad quam si peccator venerit, contemnet salutem desperando animae suae; a qua liberari se, sicut ab ~i, iste poenitens deprecatur
hoc in tetrico ~ium sine ullo refocilamine sustineat cruciamine
primum qui ~ia descripsere
in medio urbis terra dissiluit, vastoque subito prorupto hiatu ~ia patuerunt
īnfernālis, e (infernus), de lʼenfer, infernal : Prud. Symm. 1, 388 ; Avit. Carm. 2, 290.
- 1. van de onderwereld [dii];
- 2. van de hel, hels.
A morbo qui dicitur S. Antonii vel Infernalis, apud Marten. in Onomastico ad calcem tom. 5. Anecd. Vide Ignis Inferni.