infercio
infercio, to stuff in, force in
infercĭo, v. infarcio.
īn-fercio, s. īn-farcio.
īnfercĭō, sī, tum et sum, īre, (in et farcio), tr., ¶ 1 (bourrer) fourrer dans : [avec in acc.] Col. Rust. 12, 53, 2 || [fig.] fourrer, ajouter [des mots] : Cic. Or. 231 ¶ 2 remplir, aliquid aliqua re, qqch. de qqch. : Plin. 23, 25.
➳ forme infarcio Col. Rust. 12, 53, 2 ; pf. infercivi Itin. Alex. 54.
- 1. inproppen [metaf. verba];
- 2. volproppen.
īnferciō —, —, īre
- 1 in+farcio, to stuff in, force in: inferciens verba.