infrequentia
infrequentia, a small number, thinness, scantiness
in -frĕquentĭa, ae, f.
- A small number, thinness, scanliness: summa senatus, Cic. Q. Fr. 3, 2, 2: senatus, Liv. 2, 23, 12: prodita (sc. legionum), the small number of his troops, Tac. A. 15, 10.—
- II Solitariness, loneliness: locorum, Tac. A. 14, 27.
īnfrequentia, ae, f. (infrequens), I) die geringe Anzahl, senatus, Cic. u.a. (vgl. infrequens no. I, A). – II) der Volksmangel an einem Orte, die Einsamkeit eines Ortes, locorum, Tac. ann. 14, 27.
hoc autem ex de eo disserendi ~a
īnfrĕquentĭa, (13) æ, f. (infrequens), ¶ 1 petit nombre, rareté : summa infrequentia senatus Cic. Q. 3, 2, 2, le sénat étant aussi loin que possible de son quorum, cf. Liv. 2, 23, 12 ¶ 2 solitude : Tac. Ann. 14, 27.
- 1. gering aantal, (v. vergaderingen) onvoldoende bezoek, geringe deelname, onvoldoende aantal [senatūs];
- 2. (Tac.) (v. plaatsen) eenzaamheid, verlatenheid [locorum].
īn-frequentia ae, f
- a small number, thinness, scantiness: nec agi quicquam per infrequentiam poterat senatūs, want of a quorum, L.: summā infrequentiā (sc. senatūs): locorum, loneliness, Ta.