infrico
in-frĭco, cŭi, ctum, and cātum, 1, v. a.,
- to rub in: aliquid alicui rei, Col. 12, 30, 2: cinerem ex aceto, Plin. 30, 3, 8, § 26: dentes, id. 28, 11, 49, § 178: sal infricatus juvat, id. 31, 9, 45, § 100: muscae infricatae, id. 30, 12, 34, § 108.
īn-frico, fricuī, fricātum, selten frictum, āre, I) etw. einreiben, alqd (alci rei), Colum. u. Plin. – II) mit etw. einreiben, dentes mobiles (cervino cornu), Plin. 28, 178.
īnfrĭcō, cŭī, cātum et ctum, cāre, tr., frotter sur, appliquer en friction (alicui rei aliquid) : Col. Rust. 12, 30, 2 ; Plin. 30, 26 || frotter, nettoyer : Plin. 28, 178.