ingloriosus
in-glōrĭōsus, a, um, adj., = ἄδοξος,
- inglorious, without repute: gubernator, Plin. Ep. 9, 26, 4; Arn. in Psa. 130.
in-glōriōsus, a, um = ἄδοξος (Gloss.), nicht ruhmreich, ohne Ruhm, ruhmlos, Plin. ep. 9, 26, 4 K. Arnob. in psalm. 130: ingloriosum est m. Infin., Varro sent. no. 149 Riese.
[rex ] ad consentiendum ‥ ~a de fratre victoria inflexus
inter ceteras autem leges ejus [sc. Solonis ] invente sunt hec, ut ait Laercius []: si quis parentes indigentes non alat, ~us est Diog. Laert. I 55
inglōrĭōsus, a, um, qui est sans gloire : Plin. Min. Ep. 9, 26, 4.