ingestio
ingestĭo, ōnis,f. [ingero],
- a pouring in, introduction: liquentis plumbi, Cod. Th. 9, 24, 1; Cael. Aur. Tard. 3, 8, 152.—
- II An uttering: primae vocis, Mart. Cap. 5, § 459.
ingestio, ōnis, f. (ingero), I) eig.: a) das Einführen, -gießen, liquentis plumbi, Cod. Theod. 9, 24, 1: plurima liquoris, Cael. Aur. de morb. chron. 3, 8, 152. – b) das Vorbringen, vocis primae, Mart. Cap. 5. § 459. – II) übtr., die Auferlegung, Verhängung, poenae, Augustin. op. imperf. c. Iul. 6, 27.
componitur ‥ gero ingero -is, i. immittere, et inde ingestus, -a, -um, et hec ~o, -nis et hic ingestus, -ūs
uxor Ricardi filii Alani de T. manus imposuit Alano de T. et ipsum projecit in terram, et dictus Alanus levavit huthesium juste; et, quia villata non presentavit de juste; et, quia villata non presentavit de manuum ~one, villata est in misericordia
ingestĭō, ōnis, f. (ingero), action dʼingérer : Cod. Th. 9, 24, 1 || action de proférer : Capel. 5, 459 || action dʼinfliger : Aug. Jul. 6, 27.