About
Menu

ingerminare

ingerminare [ML] 1 (of grass or sim.) to sprout (in quot., pass.). 1223 ipsi paverunt bladum postquam ~atum fuit BNB III 511 (cf. CurR XI 119: †ingeminatum). 2 (trans.) to put forth, cause to sprout (fig.). [virgo Maria] procum in floreum deducit lectulum / qui mox ingrediens letum cubiculum / fetet, †ingreminat [MS: ingerminat] ventralem ortulum Walt. Wimb. Carm. 29 (cf. (v. germen 3a)).

Saved

Recent