About
Menu

inhonorare

inhonorare [LL back-formed from CL p. ppl.] , to deprive of honour, dishonour: a (person); b (God, Christ); c (place or institution). a 825 [archiepiscopus] possessionibus ‥ dispoliatus est, nec ille solus episcopus his aliisque rebus perplurimis ~atus fuisset sed ‥ (Conc. Clovesho) CS 384 (= Conc. HS 597); regem aliquem ~aret qui suam coronam ‥ auferret Simil. Anselmi 8; quod eum P. ‥ turpiloquio ~asset W. Fitzst. Thom. 34 p. 45; si quis autem ~averit patrem aut matrem, tres annos peniteat Rob. Flamb. Pen. 259 p. 222; nuntius ‥ ~atur ab illis qui mittentem non diligunt T. Chobham Praed. 90 (cf. ib.: contempnuntur); c1298 ab ignavis famulis rex inhonoratur (Dunbar 57) Pol. Songs 165.  b nisi [homo] prius honoraverit Deum vincendo diabolum, sicut illum ~avit victus a diabolo Anselm (CurD I 22) II 90; Dominus tuus ~atus, sputis dedecoratus, palmis virgisque cesus Pull. CM 4 p. 207; genu deflexum amplius inhonorans [cf. Matth. xxvii 29] J. Howd. Cant. 329.  c parentes et loca sanctificationis et dies sabbatorum ~are Petrus Dial. 33 1. 24; 1231 ministros ‥ matrem ecclesiam ~antes et prelatos ecclesie contemnentes Gros. Ep. 5 p. 38; licet ‥ ~averint ‥ templa Ockham Pol. I 52.

Saved

Recent