inhonestamentum
ĭnhŏnestāmentum, i, n. [inhonesto],
- dishonor, disgrace, shame (ante- and post-class.): pueritia tua adulescentiae tuae inhonestamentum fuit, Gracch. ap. Isid. Orig. 2, 21; Ap. Apol. p. 275, 13.
inhonestāmentum, ī, n. (inhonesto), die Unehre, Schande, C. Gracch. orat. fr. inc. b. Isid. orig. 2, 21, 4. Apul. apol. 3.
ĭnhŏnestāmentum, ī, n. , Gracch. d. Isid. Orig. 3, 21, et inhŏnestās, ātis, f. , déshonneur, flétrissure : Tert. Marc. 5, 5.
➳ inhonestas Cic. Inv. 1, 92 : qqs mss.