inhonestas
ĭn-hŏnestas, ātis, f. [inhonestus],
- dishonor, disgrace (late Lat.), Tert. adv. Marc. 5, 5 fin.; id. adv. Jud. 14.
in-honestās, ātis, f., die Unehre, Schande, Tert. adv. Marc. 5, 5 extr.
non habere [sc. justitiam ] facit personalem ~atem
si per ~atem [mulierem ] tetigerit
ad gravem ~atem, scandalum et verecundiam tocius hujus civitatis
cum dicimus Deum aliquid facere quasi necessitate vitandi ~atem
indecentiam
omnem ~atis negligentiam circa libros tractandos ‥ Salvator exclusit [] Luc. iv 20
nichil loquantur penitus quod sit turpe quodve rixe seu dissensionis aut ~atis alicujus materiam administrat
cum in ‥ conviviis ‥ tante pressure, tot ~ates talesque tumultuaciones ‥ fieri consueverint
Hos cum Inhonestate dimisit.Theophanes,
Inhonestas. Castigat. in utrumque Glossar. Chron. Patav. ad ann. 1399. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. ævi col. 1167 :
Et die penultima Septembris incepta fuit fieri processio per civitatem et extra. Homines vero ibant separati a mulieribus cum tanto ordine ac humilitate, quod per illos novem dies non fuit auditum, quod facta fuerit unaGalli diceremus :Inhonestitas , nec una rixa.