iniectus
iniectus2, a casting on, throwing over
injectus, a, um, Part., from inicio.
injectus, ūs, m. [inicio], a throwing or casting on or over.
- I Lit.: opprimere senem injectu multae vestis, Tac. A. 6, 50; so Plin. 8, 16, 21, § 54; 8, 17, 21, § 60: pulveris, id. 11, 17, 18, § 58; Stat. S. 4, 3, 22.—
- II Transf., a putting in: animi in corpora, Lucr. 2, 740.
iniectus, ūs, m. (inicio), I) das Hineinwerfen, -fügen, unguium levi iniectu, das Einschlagen, Plin. 8, 60. – übtr., animi in corpus, Lucr. 2, 740. – II) das Daraufwerfen, Hinwerfen, Überwerfen, konkret der Überwurf, Aufwurf, iniectu pulveris, Plin.: iniectu multae vestis, Tac.: quamvis levi iniectu operto capite (leonis), Plin.: novo iniectu solidat graves arenas, Stat. – übtr., quod oculorum susciperet iniectum, den Blick der Augen aushielt, Arnob. 1, 60.
- 1. het erop of erin werpen [multae vestis];
- 2. (metaf.) het richten op [animi in corpus concentratie op].
iniectus (1)
- P. of inicio.
(iniectus) (2) ūs, m
- inicio, a casting on, throwing over.—Only abl: multae vestis, Ta.