inimiciter
inimīciter, Adv. (inimicus), altlat. = inimice, Auct. inc. (nicht Enn.) b. Prisc. 15, 13. Acc. didasc. fr. I. M. (b. Non. 514, 22). Claud. Quadrig. ann. 3. fr. 41 (b. Gell. 3, 8, 8). Tuberon. hist. 4. fr. 5 (b. Charis. 202, 13).
ĭnĭmīcĭtĕr, c. inimice : Quadr. Ann. 41 d. Gell. 3, 8, 8 ; Char. 202, 13.
Inimice, sed antiquius.
Acc. apud
Non. 11. 41.