inimicalis
ĭnĭmīcālis, e, adj. [inimicus],
- inimical, hostile (late Lat.): stimuli, Sid. Ep. 1, 3.
inimīcālis, e (inimicus), feindlich, stimuli, Sidon. epist. 1, 3, 2.
si ‥ aliquis [episcopus ] ‥ contra illum [filium meum ] ‥ ~i questione in aliqua re preliatur
si quis filius cartam hanc ‥ ~i zelo corrumpere desideraverit
non inferens ‥ alicui persone ‥ dampnum ‥ nisi sit regi ~is vel de ‥ fautoribus inimicorum regis existat
cum agonista Dei monstrum hoc ~e spiritali ‥ intuitu perspexisset
Dei et hominum inimicus
ĭnĭmīcālis, e (inimicus), dʼennemi : Sid. Ep. 1, 3.
Qui in eum licet stimulis Inimicalibus excitentur, scamnis tamen amicalibus deputantur.