inimice

ĭnĭmīcē and ĭnĭmīcĭter,

• advv., v. inimicus fin.

inimīcē, Adv. (inimicus), feindlich, feindselig, insectari alqm, Cic.: non inimice agere cum alqo, Cic. – de nullis quam de vobis infestius aut inimicius consuluerunt, Liv. – si inimicissime atque infestissime contendere (rechten) perseveret, Cic.

ĭnĭmīcē, (15) en ennemi : Cic. Phil. 2, 34 ; Nat. 1, 5 || -cius Liv. 28, 29, 8 ; -cissime Cic. Quinct. 66.

inimice . adv. s.
恨然。仇然。

Suggest a Translation
See an image

inimīcē adv.with comp.and sup.

• inimicus, as an enemy, inimically: tecum agere: insectari: inimicius consulere, L.: inimicissime contendere.