About
Menu

inimicare

inimicare [CL = to make hostile], ~ari [LL] 1 (intr.) to be hostile, show hostility (to), be at enmity (with; freq. w. dat., also w. contra): a (dep. or indeterminate); b (act.). c (pres. ppl. ~ans as sb.) hostile person, enemy. a illi servo quidam ~atur Simil. Anselmi 41; inimicis Dei dentibus et manibus ~abantur [cf. Baldricus Hist. Jerus. 1132A] Ord. Vit. IX 13 p. 582; [amicor, -ris] componitur ~or, -ris Osb. Glouc. Deriv. 7; non inimicantis gentis sit turma vocata / insimul ad cenam D. Bec. 1379; s1175 dum ipse et filii sui ~abantur [v. l. ~abant] G. Hen. II I 94; pervicaciter ~antes ‥ regno caritatis dominice Ad. Marsh Ep. 247 p. 461; Ockham Dial. 598 l. 18 (v. diffamare 2a); statuta ‥ contra que fratres minores maxime ~antur Meaux II 323; huic vacantes vicio quod maxime ~atur anime Reg. Whet. II 384; to make enmy, ~ari CathA.  b ‘veritatem dico’ [Rom. ix 1] ne quis diceret deprimere se legem quia ~aret Judaeis Lanfr. Comment. Paul. 134.  c s1190 ~antium in parte delevit invidiam Itin. Ric. II 21; si jam tuos inimicos ‥ diligas, foveas persequentes, ~antes enutrias P. Blois Serm. 768c. 2 (trans.) to treat with hostility, maltreat. vernans rosa ab estu ~ata pestifero ‥ pallorem induit senectutis FormOx 448.

Saved

Recent