innocenter
innocenter, blamelessly, innocently
innocenter, Adv. (innocens), unschuldig = unsträflich, harmlos, rechtschaffen, rechtlich, vivere, Quint.: innocentius agere, Tac.: vita innocentissime acta, Auct. decl. in Sall.
asserebant quod ‥ debuisset optare mori, et usque ad mortem ~er Christum sequi
novercali fraude ~er cesum
qui filium domini sui adolescentulum ~er pridie occiderant
fratres ~er damnati ut crucifigerentur
[Christum ] morti ~er addictum cruci affixerunt
quia vixit ~er
quasi ~er interroganti Judae Dominus simpliciter et mansuete quo mysterium Mariae pertineret exposuit
ventus ‥ omnem magnitudinem flamme a domibus ~er abegit
fantasma ille ‥ apparentie ‥ aut ~er transeunt aut nocenter
innŏcentĕr, (15) ¶ 1 sans dommage ; -tius Plin. 18, 321 ¶ 2 sans faire de mal, honnêtement, de manière irréprochable : Quint. 7, 4, 18 ; Tac. Ann. 4, 44 ; -issime Ps. Cic. Sall. 4.
innocenter adv.with comp.
- innocens, blamelessly, innocently: opes paratae, Ta.: innocentius agere, Ta.