innocue
innocue, innocently
innŏcŭē, adv., v. innocuus fin.
innocuē, Adv. (innocuus), ohne Schaden, unschädlich, evadere, v. Pfeilen, Suet. Dom. 19: übtr., vivere, unsträflich, Ov. art. am. 1, 640.
filius Kenelmus puer admodum a sorore Quendrida ~e occisus, nomen et decus martiri est adeptus
innŏcŭē (15) (innocuus), sans faire de mal : Suet. Dom. 19 || dʼune manière irréprochable : Ov. Ars 1, 640.
Otterbourneedit. Hearn. pag. 48 :
Filius Kenelmus puer admodum a sorore Quendrida Innocue occisus, nomen et decus martirii est adeptus.
innocuē
adv.,
- innocently: vivere, O.