innodo
in-nōdo, āvi, ātum, 1, v. a., to fasten with a knot.
- I Lit.: innodato gutture laquei nexibus, Amm.28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in Psa. 118, Serm. 8, § 44.—
- II Trop., to entangle, implicate: spiris categoricis lubricas quaestiones innodare, Sid. Ep. 9, 9 fin.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Just. 5, 31, 14.
in-nōdo, āvī, ātum, āre, verknüpfen, I) eig., zuschnüren, guttur, Amm. 28, 6, 27: altis cervicibus cito laqueus innodatur, Ambros. in psalm. 118. serm. 8. § 44. – II) übtr.: spiris categoricis lubricas quaestiones, Sidon.: causa non multis ambagibus innodata, Cod. Iust.
See: innodare
innōdō, āvī, ātum, āre, tr., attacher solidement, nouer : Amm. 28, 6, 27 ; Ambr. Psalm. 118, serm. 8, 44 || entortiller [fig.] Ambr. Ep. 73 ; Sid. Ep. 9, 9.