insequor
insequor, to follow, follow after, come next
the night that followed brought the war to an end
- I Lit.
- A In gen.: proximus huic, longo sed proximus intervallo Insequitur Salius, Verg. A. 5, 321: fugientem lumine pinum, with her eyes follows the flying ship, Ov. M. 11, 468.—
- B In partic., to pursue, follow up, press upon: gens eadem quae te bello Insequitur, Verg. A. 8, 146: hostem, Curt. 4, 9, 13; 7, 9, 13; Suet. Claud. 1: ad hostem insequendum, Liv. 26, 6, 7: reliquias Troiae cineres atque ossa peremptae, Verg. A. 5, 786: aliquem gladio stricto, Cic. Phil. 2, 9, 21; so Caes. B. G. 1, 15; 1, 23 fin. al.—
- C Of time, to follow, succeed (in verb. fin. rare; cf. P. a. infra): hunc proximo saeculo Themistocles insecutus est, Cic. Brut. 10, 41; Quint. 3, 1, 8.—
- II Trop.
- A In gen.: improborum facta suspicie insequitur, Cic. Fin. 1, 16, 50. —
- B In partic.
- 1 To strive after, endeavor: nec vero te rhetoricis quibusdam libris insequor, ut erudiam, Cic. de Or. 2, 3, 10.—
- 2 To proceed: pergam atque insequar longius, Cic. Verr. 2, 3, 20, § 51.—Poet. with inf.: rursus et alterius lentum convellere vimen Insequor, Verg. A. 3, 32.—
- 3 To overtake: at mors insecuta est Gracchum, Cic. Div. 2, 29, 62. —
- 4 To pursue in a hostile manner with words, to censure, reproach, etc.: homines benevolos contumeliā, Cic. Att. 14, 14, 5: irridendo, id. Sest. 11, 25: clamore ac minis, id. Clu. 8, 24: turpitudinem vitae, Cic. Sull. 29, 81: dissimiles, Plin. Pan. 53, 2.—
- 5 Of order or succession, to follow, come next: postremam litteram detrahebant, nisi vocalis insequebatur, Cic. Or. 48, 161: praesagium insequentis casus, Suet. Galb. 6.
- —Hence, insĕquens, entis, P. a., of time, following: annus, Hirt. B. G. 8, 48, 10; Liv. 2, 18, 1: diei insequentis pars, id. 26, 14, 5: nocte insequenti, Hirt. B. G. 8, 23, 1: anno, Plin. 18, 28, 67, § 259: tempore, Vell. 1, 6: insequentium aetatum principes, Suet. Aug. 31.—
- 2 Of logical order: ex prioribus geometria probat insequentia, Quint. 1, 10, 37; cf. id. 8, 4, 17 al. — * Adv.: insĕquenter, i. q. protinus, deinceps, thereupon, immediately, Non. 376, 19.
- 1. onmiddellijk, op de voet volgen (v. plaats of v. tijd) [agmen; alqd oculis met de ogen volgen]; ➤ anno insequente; insequentibus consulibus in het volgende jaar; somnus insequitur treedt onmiddellijk in;
- 2. achtervolgen, nazetten [hostem; alqm gladio];
- 3. aanvallen [alqm bello];
- 4. bereiken, overvallen; ➤ mors alqm insequitur;
- 5. voortzetten, doorgaan, volhouden [longius doorgaan met of zijn weg vervolgen; arva voortdurend bewerken]; (m. inf.);
- 6. (metaf.) berispen, bespotten [homines benevolos contumeliā; vitae alcis turpitudinem].
随。追趕。窘難。Annus insequens 下年。次年。
Suggest a Translation
See an image
- to follow, follow after, come next: huic, V.: Orphea, H.: fugientem lumine pinum, keep in view, O.—In time, to follow, succeed: hunc proximo saeculo: mea quem aetas Insequitur, approaches, V.—To pursue, follow up, press upon: in abditas regiones sese, S.: cedentes, Cs.: ad hostem insequendum, L.: Reliquias Troiae cineres, V.: illum gladio: iacto semine arva, traverse, V.: ora manibus, keeps striking, O.—Fig., to follow up: improborum facta suspicio insequitur.—To strive after, endeavor: te rhetoricis libris, ut erudiam.—To proceed, go on: pergam atque insequar longius: hunc, prosecute, H.: lentum convellere vimen Insequor, V.—To overtake: at mors insecuta est Gracchum.—Of speech, to pursue, censure, reproach: accusatorem: turpitudinem vitae.—In order, to follow, come next: nisi vocalis insequebatur.
-
…ex silva in nostros impetum facerent, neque nostri longius quam quem ad finem porrecta ac loca aperta pertinebant cedentes insequi auderent, interim legiones VI quae primae venerant, opere dimenso, castra munire coeperunt. Ubi prima impedimenta nostri…
Julius Caesar, Gallic War
-
…lassitudine exanimatos vulneribusque confectos Atrebates nam his ea pars obvenerat celeriter ex loco superiore in flumen compulerunt et transire conantes insecuti gladiis magnam partem eorum impeditam interfecerunt. Ipsi transire flumen non dubitaverunt et in locum iniquum progressi rursus resistentes hostes…
Julius Caesar, Gallic War
-
…C. Valerius Procillus, cum a custodibus in fuga trinis catenis vinctus traheretur, in ipsum Caesarem hostes equitatu insequentem incidit. Quae quidem res Caesari non minorem quam ipsa victoria voluptatem attulit, quod hominem honestissimum provinciae Galliae ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…commisissent, sive eo quod re frumentaria intercludi posse confiderent, commutato consilio atque itinere converso nostros a novissimo agmine insequi ac lacessere coeperunt. Postquam id animum advertit, copias suas Caesar in proximum collem subduxit equitatumque, qui sustineret…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eorum sociis coactum habebat, praemittit, qui videant quas in partes hostes iter faciant. Qui cupidius novissimum agmen insecuti alieno loco cum equitatu Helvetiorum proelium committunt ; et pauci de nostris cadunt. Quo proelio sublati Helvetii, quod…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, qui ad ripas Rheni venerant, domum reverti coeperunt ; quos ubi qui proximi Rhenum incolunt perterritos senserunt, insecuti magnum ex iis numerum occiderunt. Caesar una aestate duobus maximis bellis confectis maturius paulo quam tempus anni postulabat in…
Julius Caesar, Gallic War
-
…causa doloris. Aspera, qua properas, loca sunt. Moderatius, oro, curre fugamque inhibe ; moderatius insequar ipse. Cui placeas, inquire tamen. Non incola montis, non ego sum pastor, non hic armenta…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Fugit ocior aura illa levi neque ad haec revocantis verba resistit Nympha, precor, Penei, mane Non insequor hostis nympha, mane sic agna lupum, sic cerva leonem, sic aquilam penna fugiunt trepidante columbae, hostes…
Ovid, Metamorphoses
-
…ipsis morsibus eripitur tangentiaque ora relinquit sic deus et virgo est hic spe celer, illa timore. Qui tamen insequitur pennis adiutus Amoris, ocior est requiemque negat tergoque fugacis inminet et crinem sparsum cervicibus adflat. Viribus absumptis expalluit…
Ovid, Metamorphoses
-
…, totumque a sedibus imis una Eurusque Notusque ruunt creberque procellis Africus, et vastos volvunt ad litora fluctus. Insequitur clamorque virum stridorque rudentum. Eripiunt subito nubes caelumque diemque Teucrorum ex oculis ; ponto nox incubat atra. Intonuere…
Vergil, Aeneid