inserabiliter
in-sĕrābĭlĭter, adv. [2. in-sera],
- so as not to be unlocked: obstruere, Auct. Itin. Alex. M. 100 Mai.
īnserābiliter, Adv. (in u. sera), unaufschließbar, Itin. Alex. M. 43 (100).
īnsĕrābĭlĭtĕr (in, sera), avec impossibilité dʼouvrir : Itin. Alex. 43.
Auct. Itiner. Alex. M. (edente
A. Maio) 100. Et aditu reserato, quem
Inserabiliterobstruxerant.