insertivus
insertīvus, a, um, adj. [2. insero],
- inserted, ingrafted; only trop. (very rare): stirps, i. e. an illegitimate posterity, Calp. Decl. 24: liberi, Phaedr. 3, 3, 10.
īnsertīvus, a, um (2. insero), eingepfropft, stirps (bildl.), Calp. decl. 24.
īnsertīvus, a, um, greffé [fig.], illégitime : Calp. Flac. Decl. 24.