insero
insero, to implant, ingraft
insero2, to put in, introduce, insert, thrust
- I Lit.: frumentum, Col. 5, 7, 3: pirum bonam in pirum silvaticam, to ingraft, graft, Varr. R. R. 1, 40, 5: vitem, Col. Arb. 8, 2: fissā modo cortice virgam Inserit, Ov. M. 14, 631; Hor. Epod. 2, 12: inseritur et nucis arbutus horrida fetu, Verg. G. 2, 69 Forbig. ad loc.; so, cum Vergilius insitam nucibus arbutum dicat, Plin. 15, 15, 17, § 57. —
- II Trop., to implant: num qua tibi vitiorum inseverit olim Natura, Hor. S. 1, 3, 35: remedia herbis invisis, Plin. 22, 6, 7, § 15: animos corporibus, to unite, Cic. Univ. 12, 38.
- —Hence, insĭtus, a, um, P.a., ingrafted, grafted.
- A Lit.: arbor, Col. Arb. 20, 2: mala, Verg. G. 2, 33.—
- 2 Transf., of animals: discordantem utero suo generis alieni stirpem insitam recipere, a hybrid, Col. 6, 36, 2.—Subst.: insĭtum, i, n., a graft, scion, Col. 5, 11, 8.—
- III Trop., implanted by nature, inborn, innate, natural: O generosam stirpem et tamquam in unam arborem plura genera, sic in istam domum multorum insitam atque illigatam sapientiam, Cic. Brut. 58, 213: reliqua est ea causa, quae non jam recepta, sed innata; neque delata ad me, sed in animo sensuque meo penitus affixa atque insita est, id. Verr. 2, 5, 53, § 139: Deorum cognitiones, id. N. D. 1, 17, 44: tam penitus insita opinio, id. Clu. 1, 4: notio quasi naturalis atque insita in animis nostris, id. Fin. 1, 9, 31: menti cognitionis amor, id. ib. 4, 7, 18: hoc naturā est insitum, ut, id. Sull. 30, 83: feritas, Liv. 34, 20, 2.— In gen., taken in, incorporated, admitted, adopted: ex deserto Gavii horreo in Calatinos Atilios insitus, Cic. Sest. 33, 72: insitus et adoptivus, Tac. A. 13, 14.
- I Lit.
- A In gen.: collum in laqueum, Cic. Verr. 2, 4, 17, § 37; id. de Or. 2, 39, 162: oculos in pectora, Ov. M. 2, 94: caput in tentoria, Liv. 8, 36, 6: gemmas aureis soleis, Curt. 9, 1, 29: falces longuriis, Caes. B. G. 3, 14: subtegmen radiis, Ov. M. 6, 56: in avium nidis aliquid, Plin. 24, 19, 113, § 174.—
- B In partic., to ingraft: quidquid inserueris, vimine diligenter ligato, Col. Arb. 8, 2: surculus insertus, id. ib. 3.—
- II Trop., to bring into, introduce, to mix or mingle with: amputanda plura sunt illi aetati, quam inserenda, Cic. Cael. 31, 76: jus est, quod non opinio genuit, sed quaedam innata vis inseruit, id. Inv. 2, 53, 161: historiae jocos, Ov. Tr. 2, 444: querelas, Tac. H. 1, 23: adeo minimis etiam rebus prava religio inserit Deos, Liv. 27, 23, 2: contiones directas operi suo, Just. 38, 3: tantae rerum magnitudini hoc inserere, Vell. 2, 107, 1: haec libello, Suet. Dom. 18: manus, to set one’s hands to, Luc. 8, 552: liberos sceleri, to draw into, involve in crime, Sen. Thyest. 322: nomina alienae gentis Aeacidis, Ov. M. 13, 33; cf.: ignobilitatem suam magnis nominibus, Tac. A. 6, 2: se, to mingle with, join, engage in: inserentibus se centurionibus, id. H. 2, 19: se turbae, Ov. A. A. 1, 605: se bellis civilibus, id. M. 3, 117: civium numero, to reckon or enroll among, Suet. Aug. 42: Liviorum familiae, id. Tib. 3: stellis et concilio Jovis, Hor. C. 3, 25, 6: aliquem vitae, i. e. to preserve alive, Stat. S. 5, 5, 72: nomen famae, to attach to fame, i. e. to render celebrated, Tac. Or. 10.
- 1. invoegen, insteken, indoen (m. in m. acc.; dat.) [telum ergens in stoten; fenestras in de muur aanbrengen; collum in laqueum; catenam collo om de hals doen; metaf. oculos in pectora alcis een blik slaan op];
- 2. (metaf.) invlechten, inlassen, invoegen [iocos historiae; nomen famae beroemd maken]; — se ~ zich mengen in [bellis];
- 3. (poët.; postklass.) indelen bij, opnemen in (m. dat.) [alqm vatibus; Liviorum familiae; numero civium; stellis onder de sterren opnemen].
- 1. inzaaien, inplanten (m. in m. acc.; dat.) [frumentum; ramos terrae]; als ent inzetten;
- 2. enten [vitem; arbutum fetu nucis]; ➤ pirus insita veredeld;
- 3. (metaf.) inplanten, inprenten [novas opiniones]; — p. adj. īnsitus, a, um aangeboren, ingeworteld, eigen [virtus; amor; animi furor].
安于內。嵌。雜。— collum in laqueum 以頸入套。— ei cibum in os 送食于其口。Manum in sinum insero 以手入其懷。Homini jam collum inserenti subvenisti 此人已將絞而汝救之。
Suggest a Translation
See an image
種。栽。接枝。列入。Omne genus surculi omni generi arboris insero 以各芽接谷樹。Si in pirum silvaticam pirum bonam inseveris 若以好棃接野棃。
Suggest a Translation
See an image
- to implant, ingraft: piros, V.: fissā modo cortice virgam Inserit, O.: ramos, H.: videmus insita māla Ferre pirum, V.— Fig., to implant, ingraft, fix: num qua tibi vitiorum inseverit olim Natura, H.: animos corporibus: ex Gavi horreo in Calatinos insitus, transplanted.
- to put in, introduce, insert, thrust: caput in lecticam: insertae fenestrae, V.: trecentos (in navem), H.: oculos in pectora, O.: caput in tentoria, L.: falces insertae longuriis, Cs.: subtegmen radiis, O.: mare montibus inseri, flows among, Ta.—Fig., to bring in, introduce, associate, join, enroll: ius est, quod quaedam innata vis inseruit: minimis rebus religio inserit deos, L.: me vatibus, H.
-
…summa pete aut summa defringe ex arbore plantas tantus amor terrae neu ferro laede retunso semina, neve oleae silvestris insere truncos nam saepe incautis pastoribus excidit ignis, qui furtim pingui primum sub cortice tectus robora conprendit frondesque elapsus in…
Vergil, Georgics
-
…Videte quid ea vitii lex habitura fuerit, cuius periculosa etiam reprehensio est Schol. primus conglutinavit Garatoni, huc inseruit Peyron eadem non ex hac oratione, sed ex ea quae habita est pro Milone atque per ; ταχυγράφους…
Cicero, pro Milone
-
…fuisse supra suspicati sumus, ex alio vero codice illatas esse testantur p ., , ubi a ante nobis inserit V, quod habent Lact. inst ., , Aug. cons. evang ., ,, p…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…eandem incudem diem noctemque tundentibus, qui omnis tenuissimas particulas atque omnia minima mansa ut nutrices infantibus pueris in os inserant ; sin sit is, qui et doctrina mihi liberaliter institutus et aliquo iam imbutus usu et satis acri ingenio…
Cicero, de Oratore
-
…Huius eloquentiae est tractare animos, huius omni modo permovere. Haec modo perfringit, modo inrepit in sensus ; inserit novas opiniones, evellit insitas. sed multum interest inter hoc dicendi genus et superiora. Qui in illo subtili…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…potius a gloria quam incitandi fuerunt ; amputanda plura sunt illi aetati, si quidem efflorescit ingeni laudibus, quam inserenda. qua re, si cui nimium effervisse videtur huius vel in suscipiendis vel in gerendis inimicitiis vis, ferocitas…
Cicero, pro Caelio
-
…posse, quod falsum est ; praeclare enim res se habeat, si haec accendi aut commoveri arte possint ; inseri quidem et donari ab arte non possunt ; omnia sunt enim illa dona naturae quid de illis dicam, quae…
Cicero, de Oratore
-
…V c ipse quoque signo addito in margine exhibet, sed ita cum Ciceronis verbis coniungit, ut post ferunt inserat qui ac postea scribat venit ed dicisse, in universum autem sine dubio ex eodem fonte atque genuinae illae lectiones…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes