insessor
insessor, ōris, m. [insideo],
- a besetter, occupant (very rare); of a ship, Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 1: viarum, a waylayer, Symm. Ep. 2, 48; cf.: insessores, latrones, Paul. ex Fest. p. 111 Müll.: quod circa vias insidientur sedentes.
īnsessor, ōris, m. (insideo), I) der Fahrgast, Passagier eines Schiffes, Iul. Val. 1, 1. – II) der Besetzer, viarum, Wegelagerer, Symm. epist. 2, 48.
esto sedis istius princeps potensque ~or
īnsessŏr, ōris, m. (insideo), ¶ 1 qui assiège les chemins, voleur de grands chemins : P. Fest. 111 ¶ 2 passager [dʼun bateau] : J. Val. 1, 1.