insignio
insignio, to mark, make conspicuous, distinguish
- to put a mark upon, to mark; to distinguish (mostly post-Aug.): pueri insigniti, marked with some bodily defect, Plaut. Fragm. ap. Fest. p. 375, 19 (id. Mil. 3, 1, 127 Weise): clipeum auro, Verg. A. 7, 790: mulli insigniuntur barba gemina inferiori labro, Plin. 9, 17, 30, § 64: oratorem fucatis et meretriciis vestibus, Tac. Or. 26: nec insigniri, nec misceri omnibus, to distinguish one’s self, Sen. Ep. 18: cum omnis annus funeribus et cladibus insigniretur, was distinguished by, remarkable for, Tac. Agr. 41: aliquem, to make known, to name, Plin. Ep. 8, 22, 4.
- —Hence, insig-nītus, a, um, P. a.
- A Marked, clear, plain: englyphus, id est bene insignitus, Ambros. in Psa. 118, Serm. 16, § 42: utendum imaginibus agentibus, acribus, insignitis, Cic. de Or. 2, 87, 358: conformatio, id. Top. 5, 27: notae veritatis, id. Div. 1, 30, 64. —
- B Distinguished, striking, remarkable, notable: injuriae, Cato ap. Gell. 10, 3, 17: ignominia (al. insignior), Liv. 7, 15, 10: lacus nomen ab hac recentiore insignitius fabula est, id. 7, 6, 6: flagitium, Tac. A. 4, 51: infamia, id. ib. 3, 70. —
- C Arrayed with banners, with standards: insigneita fere tum milia militum octo duxit, Enn. ap. Prisc. 1, p. 556 P. (Ann. v. 336 Vahl.).—
- D Subst.: insignīta, ōrum, n., bruises, black and blue marks, Plin. 27, 4, 5, § 18; 27, 12, 105, § 128.— Adv.: insignītē, remarkably, extraordinarily, notably: mihi insignite facta est magna injuria, Plaut. Cas. 5, 4, 31 (993); id. Mil. 2, 6, 77 (557): insignite improbus, Cic. Quint. 23, 73: laudare ac vituperari, id. de Or. 2, 85, 349.—Comp., Liv. 8, 13, 1.
- 1. kenbaar maken, van een kenteken voorzien; brandmerken;
- 2. onderscheiden, versieren [clipeum auro];
- 3. inprenten; / p. adj. īnsignītus, a, um (a) (her)kenbaar, duidelijk [imago]; ➤ in animis tamquam insignitae notae veritatis; (b) opvallend, buitengewoon, ongehoord [iniuriae; ignominia].
- insignis, to mark, make conspicuous, distinguish: clipeum Auro, V.: tropaeis agros, V.: cum annus funeribus insigniretur, was remarkable for, Ta.
-
…, vel quod ipse, quoad ego nosse potui, moderatissimi atque humanissimi fuit sensus, vel quod ex tam insigni amicitia mea atque Caesaris hunc filii loco et illius et vestro iudicio substitutum non proinde habere turpe mihi videtur .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…hominum mores et ita effinguntur, ut aut re narrata aliqua quales sint intellegantur aut imitatione breviter iniecta in aliquo insigni ad inridendum vitio reperiantur. In dicto autem ridiculum est id, quod verbi aut sententiae quodam acumine movetur ;…
Cicero, de Oratore
-
…tutelam, si gentem, si agnationem definias, quarum rerum nullum subest quasi corpus, est tamen quaedam conformatio insignita et impressa intellegentia, quam notionem voco. Ea saepe in argumentando defini tione explicanda est. atque etiam definitiones…
M. Tullius Cicero, Topica
-
…deprehensum domi C. Caesaris cum pro populo fieret, eumque per manus servulae servatum et eductum ; rem esse insigni infamia. quod te moleste ferre certo scio. quid praeterea ad te scribam non habeo, et me hercule…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…sese, quippe qui deorum cognatione teneatur ; altero, quod plenus aër sit inmortalium animorum, in quibus tamquam insignitae notae veritatis appareant ; tertio, quod ipsi di cum dormientibus colloquantur. idque, ut modo dixi, facilius…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…nonne potuerunt duae sunt huius obscuritatis causae, Quirites, una pudoris, si quis pudor esse potest in tam insigni impudentia, altera sceleris. nam neque ea quae senatus vendenda censuit nominatim audet appellare ; sunt enim loca publica…
Cicero, de Lege Agraria
-
…voce iuravi verissimum pulcherrimumque ius iurandum, quod populus idem magna voce me vere iurasse iuravit. hac accepta tam insigni iniuria tamen illo ipso die misi ad Metellum communis amicos, qui agerent cum eo, ut de illa mente…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…gravissima causa, praesertim aliorum auctoritate iam confirmatum, dubitabitis at quem hominem, C. Verres, tanta tam insigni iniuria adfecisti quem hominem absentem de litteris corruptis causa incognita condemnasti cuius absentis nomen recepisti quem absentem non modo sine…
Cicero, in Verrem
-
…habebis qua nos usi sumus, an aliam quampiam, an omnino nullam nullam esse actionem dicere in re tam insigni tamque atroci neque prudentiae neque auctoritatis tuae est ; alia si quae forte est quae nos fugerit, dic quae…
Cicero, Pro Caecina