insido
insido, to sit in, settle on
īnsīdō, sēdī, sessus, 3, n.: to sink, take a seat, or settle upon; (w. dat.), alight upon, 6.708; to be stationed or secreted in, 11.531; (w. acc.), settle upon, 10.59.
in-sīdo, sēdi (perf. insidi, Amm.28, 6, 4), sessum, 3, v. n. and a., to sit down in or on, to settle on; constr. with dat. (poet. and post-Aug.).
- I Lit.
- A In gen.: apes floribus insidunt, Verg. A. 6, 708: inscia Dido, Insidat quantus miserae deus, id. ib. 1, 719; volucres metuunt insidere ramis, Luc. 3, 407. — With acc.: locum, Stat. Th. 2, 151: apex insiditur astris, id. ib. 2, 36: littera "i" sibi insidit, coniicit enim est ab illo jacit, coalesces, Quint. 1, 4, 11: digitos membris, sink into, Ov. M. 10, 257.—
- B In partic., to occupy, keep possession of a place.
- α With dat.: iniquis silvis, Verg. A. 11, 531.—
- β With acc.: tumulos, Liv. 8, 24: Aventinum, id. 9, 34: viam, id. 21, 34: arcem, id. 26, 44: collem, Flor. 3, 23: ad itinera insidenda, Liv. 24, 31: fauces, id. 35, 11: saltus ab hoste insessus, id. 7, 34: montes insessi, Tac. A. 13, 39: quo jugum melius aptum cervicibus insidat, may sit more closely on, Col. 2, 22, 2.—
- II Trop., to be fixed, remain, be rooted in, adhere to: in memoria, Cic. de Or. 2, 28: insedit in animo oratio, id. Tusc. 2, 4: tibi insedisset suspicio, id. Mil. 25: macula insedit in nomine, id. de Imp. Pomp. 3: dum illa verba memoriae insidant, settle, i. e. remain fixed or rooted in the memory, Quint. 10, 7, 2.
īn-sīdo, sēdī, sessum, ere, intr. u. tr. in od. auf etwas sich setzen, -sich niederlassen, I) im allg.: in dorso (v. Reiter), Curt. – m. Dat., duobus sedilibus iunctis, Cels.: equo per festinationem, Vopisc.: arboribus navium (v. Vögeln), Augustin.: floribus (v. Bienen), Verg.: fastigio Capitolii (v. Bienen), Tac.: littera i sibi insidit, es können zwei i miteinander verschmolzen werden, Quint.: digitos insidere membris, sich eindrücken, Ov. – m. Acc., currum, Naev. fr.: locum, Stat.: apex fessis insiditur astris, die Gestirne ruhen auf usw., Stat.: insessum diris avibus Capitolium, Vögel haben sich darauf gesetzt, Tac.: horrendis insessa cubilia monstris, Stat. – II) insbes.: A) sich wo niederlassen, um da zu wohnen, iugis, Verg.: mit Acc., cineres patriae, Verg.: übtr., inscia Dido, insidat quantus miserae deus, Verg. – B) wo sich festsetzen, festen Fuß fassen, einen Ort besetzen, 1) eig., bes. als milit. t. t., m. Dat., silvis, Verg.: silvestribus locis, Liv.: m. Acc., tumulos, Liv.: viam, itinera, Liv.: arcem insedit milite, Tac.: insessae fauces Epiri, Liv. – v. Lebl., iugum cervicibus insidat, sitze fest auf dem Halse, Colum.: vapor insedit Apuliae, hat sich gelagert über usw., Hor.: semen in locis insedit, hat Wurzel gefaßt, Cic. – 2) übtr., sich festsetzen, sich fest einprägen, einwurzeln, im Perf. auch = tief sitzen, haften, in memoria, Cic.: in animo, Cic.: macula penitus iam insedit in nomine, Cic.: m. Dat., nec (dicta vitiose) insidere illi sinat, Quint.: utriusque clamor auribus insederat, beiden tönte in den O. nach, Plin. pan.: dum illa verba memoriae insidant, Quint.: absol., nam (cogitatio) penitus insederat, Cic. – ➳ Formen eines Perf. insīdi in den Hdschrn. von Naev. com. 107. Sil. 5, 3 u. 12, 487. Tac. ann. 3, 61 u. 16, 27, wo man jetzt meist Formen vom Perf. insedi aufgenommen hat.
īnsīdō, (11) sēdī, sessum, ĕre, intr. et tr., ¶ 1 sʼasseoir sur, se poser sur : a) intr. : apes floribus insidunt Virg. En. 6, 708, les abeilles se posent sur les fleurs, cf. Virg. En. 1, 719 ; credit digitos insidere membris Ov. M. 10, 257, il croit que ses doigts se posent sur les membres [à travers les chairs] ; b) tr., locum Stat. Th. 2, 151, sʼarrêter dans un lieu ; apex fessis insiditur astris Stat. Th. 2, 36, le sommet sert de siège aux astres fatigués ¶ 2 sʼinstaller, prendre position qq. part : a) intr., silvis Virg. En. 11, 531, sʼétablir dans une forêt ; cum in locis semen insedit Cic. Nat. 2, 128, quand la semence sʼest fixée dans la matrice ; b) tr., vias Liv. 27, 18, 20, occuper les routes ; saltus ab hoste insessus Liv. 7, 34, défilé occupé par lʼennemi ¶ 3 [fig.] se fixer, sʼattacher, sʼenraciner : in memoria Cic. de Or. 2, 122 ; memoriæ Quint. 10, 7, 2, se fixer dans la mémoire, cf. Cic. Tusc. 2, 11 ; Pomp. 7.
- 1. zich zetten op, gaan zitten op (m. in m. abl.; dat.; acc.) [in dorso equi; floribus; cineres patriae];
- 2. (Verg.) zich vestigen in of op (m. dat.) [iugis Etruscis];
- 3. (milit.) bezetten, in bezit nemen [tumulos; arcem];
- 4. (metaf.) zich vastzetten, in het geheugen gegrift raken, wortel schieten; ➤ oratio in animo, in memoria of memoriae insedit; macula penitus insedit heeft zich ingevreten, zit diep.
insido , is, edi, ere. n. act. 3.
落。樓。Apes floribus insidunt 蜜蜂落花上。Verba memoriae insidunt 已記上此言。
Suggest a Translation
See an image
落。樓。Apes floribus insidunt 蜜蜂落花上。Verba memoriae insidunt 已記上此言。
Suggest a Translation
See an image
īn-sīdō sēdī, sessus, ere,
- to sit in, settle on: apes floribus insidunt, V.: insedit vapor Apuliae, H.: credit digitos insidere membris, sink into, O. —To occupy, keep possession of: silvis, V.: inscia Insidat quantus miserae deus, possesses, V.: cineres patriae, V.: tumulos, L.: militibus: arcem, L.: ut viae hostium praesidiis insiderentur, L.: saltus ab hoste insessus, L.—Fig., to be fixed, remain, be rooted in, adhere to: in memoriā: in animo insedit oratio.