insopibilis
in-sōpībĭlis, e, adj. [2. in-sopio],
- that cannot be lulled to sleep (post-class.): flamma, i.e. inextinguishable, Mart. Cap. 1, § 7: ignis, id. 9, § 910.
īnsōpībilis, e (in u. sopio), nicht einzuschläfern, igniculi, nicht auszulöschende, Mart. Cap. 1. § 7: u. so flamma, Mart. Cap. 9. § 910.
~i fere mundialis enormitas grassatur parsimonia
precibus / oremus Dominum insopibilibus
~is altercatio de dominatu civitatis
īnsōpībĭlis, e (in, sopio), qui ne peut sʼassoupir, sʼéteindre : Capel. 1, 7 ; 9, 910.
Capell. 1.
p. 4.
Insopibilisperennitatis igniculos incendere.
Id. 9.
p. 308.
Insopibilisflamma.