insolutus
in-sŏlūtus, a, um, adj.,
- not solved: quaestio, Aug. Civ. Dei, 15, 23, 1.
īnsolūtus, a, um (in u. solvo), I) unabgelöst, ungetrennt, Gromat. vet. 6, 29. – II) übtr., ungelöst, quaestionem reliquisse insolutam, Augustin. de civ. dei 15, 23, 1.
quia minus quam de ratione scripti exigeretur obtulit, totum quod obtulerat ~um reportavit
ne ‥ pecunia ‥ ~a remaneat
debitum adhuc ~um
alioquin quod predicte oblaciones sederent ~e
de dictis sexcentis libris, aut de eo quod inde superfuerit ~um ‥(
lx manentes digno pretio placibili solvantur caeteri xx ~i sine pretio reddantur
si ‥ repugnet et se nolit indicare, si occidatur, jaceat(ungilden , id est ~us
questionem maximam et semper ~am
videtur ratio antiquorum manere ~a
multiplicitates vocum et fallacias per quas sua peccant sophismata patenter oportet detegere, quia aliter sua sophismata ~a manebunt
ita stant ~e rationes priores
īnsŏlūtus, a, um, non dénoué, non séparé : Grom. 6, 29 || non résolu : Aug. Civ. 15, 23.