insolubiliter
īnsolūbiliter, Adv. (insolubilis), unauflösbar, Macr. somn. Scip. 1, 6. § 23. Augustin. de civ. dei 21, 10, 1.
a te ‥ corpore digredior, animo tibi semper ~iter foederatus
obsecramus ut maneat ista donacio atque libertas ~iter ab omni saeculari servitute
totum omne ‥ terre stipendium et exactio ad ‥ martyris tumbam ~iter persolvatur
hanc ‥ mansionem et quicquid quoquomodo ad illam pertinet eisdem monachis concedo, et ut ~iter libere illud possideant
respondit ad ‥ objecta, quibus adversarii ~iter (ut putabant) suam intentionem fundaverant
scriptura sacra est ~iter vera(
declaravi, per varias rationes mihi ‥ ~iter concludentes
īnsŏlūbĭlĭtĕr, indissolublement : Macr. Scip. 1, 6 ; Aug. Civ. 21, 10.
Perpetuo anathematis vinculo Insolubiliter colligamus, in Epistola Stephani VI. PP. tom. 3. Concil. Hisp. pag. 163. col. 2.