insolubilis
in-sŏlūbĭlis, e, adj., that cannot be loosed, indissoluble (post-Aug.).
- I Lit.: vinculum, Macr. Somn. Scip. 1, 6, § 24: colligatio, id. ib. § 28.—
- II Trop.
- A That cannot be paid: beneticium, creditum insolubile est, Sen. Ben. 4, 12, 1.—
- B That cannot be refuted, incontestable: signum, Quint. 5, 9, 3.—
- C That cannot be destroyed: aeternitas, App. Asclep. p. 100, 37.— Adv.: insŏlūbĭlĭter, indissolubly: vinciri, Macr. Somn. Scip. 1, 6; Aug. Civ. Dei, 21, 10.
īn-solūbilis, e, unlösbar, I) eig., unauflösbar, vinculum (bildl.), Macr. somn. Scip. 1, 6. § 24: colligatio (bildl.), ibid. § 28. – II) übtr.: A) unlösbar = unbezahlbar, creditum, Sen. de ben. 4, 12, 1. – B) unauflösbar = unvergänglich, aeternitas, Ps. Apul. Ascl. 40. – C) unwiderlegbar, unstreitig, signum, Quint. 5, 9, 3.
fratribus in Christo ‥ perennem atque ~em in Domino salutem
~i jure
ut ‥ obligatum ~i vinculo se videret?
hanc rex ‥ ~ibus votis regno sociaverat
mens ebria longum ~em et pestiferum bibit amorem
~em ‥ unitatem(v.
~ia vincula disrupit
si quis ‥ in irritum deducere ~e placiti istius testamentum nisus fuerit
si quis ‥ avertit decreta ‥ ~is aeternae retributionis vindictam poenas subjaceat cruciandus inperpetuum
si quis hoc praesumserit noverit se ‥ ~em subire sentenciam
si ‥ quis eum ibi occidat, viribus volendo justicie resistere ‥ jaceat ~is [(AS: ]agilde
si ibi peremptus fuerit, jaceat ~is(
ideo dicit hoc, quia superius dixerat quasdam ~es questiones
~i questione
valida et ~ia adhuc fiunt argumenta contra quamlibet solutionem
acuta nimis est argumentacio / et insolubilis mortis objeccio
que quamvis evidentia et ~ia mihi appareant, peto tamen ut gratia exercitii, quomodo ad ipsa respondeatur, enarres
per hec argumenta et rationes ~es
inde se ad falsas positiones, ad ~ia, ad relationes quasdam frivolas ‥ transtulerunt
uno modo respondentes credunt istud sophisma esse unum ~e, et ideo nituntur solvere istud sophisma per modum eorum respondendi in ~ibus
istis premissis dico quod omnia vocata communiter ~ia sunt tam vera quam falsa. claudit enim contradiccionem quod aliqua sit proposicio insolubilis
bene dicitur in materia ~ium quod ~e significans pro se ipso non in toto convertitur cum alio consimili de terminis synonimis
saltem tamen ne ~ia se gaudeat assumpsisse
īnsŏlūbĭlis, (15) e, ¶ 1 indissoluble : Macr. Scip. 1, 6, 24 ¶ 2 [fig.] dont on ne peut sʼacquitter, impayable : Sen. Ben. 4, 12, 1 || indubitable, incontestable : Quint. 5, 9, 3 || quʼon ne peut détruire : Ps. Apul. Ascl. 40.
- 1. onlosmakelijk [creditum onbetaalbaar];
- 2. onweerlegbaar, onbetwistbaar [signum];
- 3. (eccl.) onvergankelijk.