insusurro
insusurro, to whisper to, insinuate, suggest
in-sŭsurro, āvi, ātum, 1, v. n. and a., to whisper in, into, or to; to insinuate, suggest.
- I Lit.
- α Neutr.: alicui, Cic. Tusc. 5, 36, 103: in aures, id. Q. Fr. 1, 1, 4: ad aurem familiariter, id. Verr. 2, 5, 41, § 107: modo insusurrans, Suet. Cal. 22.— Impers.: in aurem ejus insusurratum, Cic. Verr. 2, 1, 46, § 120.—
- β Act.: alicui cantilenam, Cic. Att. 1, 19, 8: vota diis, Sen. Ep. 10: insusurratum nomen, id. Brev. Vit. 14. —
- II Transf.: non solum nauta significat, sed etiam Favonius ipse insusurrat, navigandi nobis tempus esse, suggests to us, reminds us, Cic. Ac. 2, 48, 147.
īn-susurro, āvī, ātum, āre, einzischeln, einflüstern, a) intr.: alci, Cic.: in aurem alcis, Cic.: in aures, Cic.: ad aurem familiariter, Cic. – b) tr.: alci cantilenam, Cic.: nomen, vota, Sen.: aliqua adversus alqm, Capit: übtr., Favonius ipse insusurrat navigandi nobis tempus esse, flüstert uns zu, Cic. Acad. 2, 147.
īnsŭsurrō, (13) āvī, ātum, āre, tr., chuchoter à lʼoreille : ¶ 1 [abst ] alicui Cic. Tusc. 5, 103, chuchoter à lʼoreille de qqn, ou ad aurem Cic. Verr. 2, 5, 107, ou in aures Cic. Q. 1, 1, 13 || [acc.] : alicui cantilenam Cic. Att. 1, 19, 8, chuchoter un refrain à lʼoreille de qqn ¶ 2 [fig.] Favonius ipse insusurrat navigandi nobis tempus esse Cic. Ac. 2, 147, Zéphyr lui-même nous murmure quʼil est temps de mettre à la voile.
insusurro , as, are. n. act.
模糊响。呢喃。謗。— aliquid ei vel ad aurem ejus 舆之言密事。
Suggest a Translation
See an image
模糊响。呢喃。謗。— aliquid ei vel ad aurem ejus 舆之言密事。
Suggest a Translation
See an image
īn-susurrō āvī, ātus, āre,
- to whisper to, insinuate, suggest: alteri: ad aurem familiariter: in aurem: mihi cantilenam: navigandi nobis tempus esse.