interductus
interductus, interpunctuation
inter-ductus, ūs, m.,
- interpunctuation, Cic. Or. 68, 228.
inter-ductus, Abl. ū, m. (*inter-duco), das Dazwischenziehen; dah. die Interpunktion, Cic. or. 228.
interductŭs, abl. ū, m. , ponctuation : Cic. Or. 228.
(interductus ūs), m
- DVC-, interpunctuation; only abl.