interduatim
interdŭātim, adv., an old form for interdum,
- sometimes, now and then, acc. to Paul. ex Fest. p. 111 Müll. (but the true reading is interdum, Plaut. Truc. 4, 4, 29 (882)).
interduātim, Adv. (inter), vorklass. = interdum, zuweilen, Paul. ex Fest. 111, 1. – ➳ Plaut. truc. 4, 4, 29 liest Spengel interdum furtim.
~im, interim, obiter, interdum
interdŭātim, [arch.] = interdum : P. Fest. 111, 1.
interdum, et
interim. Festus. Hinc
Plaut. Truc. 4. 4. 29. Id quoque
Interduatimnomen commemorabitur. Al. leg.
interim futatim.