interiectivus
interjectīvus, a, um, adj. [interiacio],
- placed between (post-class.): rigor, Simplic. de Re Agrar. p. 78.
- —Hence, in-terjectīvē, adv., in the manner of an interjection, Prisc. 15 fin.
interiectīvus, a, um (intericio), dazwischengesetzt, Gromat. vet. 41, 8 u. 72, 16.