About

Menu

interiectus

interiectus, a coming between, intervention

interjectus, a, um, Part., v. intericio fin.
interjectus, ūs, m. [intericio], a throwing or placing between, interposition; a coming between, intervention (class.).
  • I Lit.: lapides temerario interjectu ponere, Ap. de Deo Soc. 3 (Prol. p. 365, 15): luna interpositu interjectuque terrae repente deficit, Cic. N. D. 2, 40, 103.—
  • II Trop., an interval: petito paucorum dierum interjectu, Tac. A. 3, 67.—Esp. abl. sing.: interjectu, after an interval, with an interval: temporis, Tac. A. 3, 51 fin.: noctis, after a night, id. ib. 6, 39: paucorum dierum, id. ib. 3, 67: parvi temporis, Aur. Vict. Epit. 48, 15.—In plur.: interjectibus capere fructum, at various times, Col. 3, 21, 61.

Saved

Recent