interius
interius2, in the inner part, on the inside, in the middle, within
intĕrĭus .
- Adj. comp., from interior. —
- II Adv., v. interior fin.
interius, I) Compar. Adi., s. interior. – II) Compar. v. intra, s. intrā.
terra ‥ ~ius ‥ in colles varios ‥ erecta
haec domus interius resplendet luce serena
haec spelunca tota ~ius pretioso marmore tecta
in testamento novo non tam quod exterius agitur quam id quod ~ius cogitatur ‥ adtenditur(
illa, quam ~ius conscientia turpis foedabat
intĕrĭŭs, compar., ¶ 1 n. de interior ¶ 2 adv., compar. de intra, plus en dedans, intérieurement : Cic. de Or. 3, 190 ; Plin. 3, 150.
interius (1) adj.,
- neut. of interior.
interius (2) adv.
- neut. of interior, in the inner part, on the inside, in the middle, within: oratio ne insistat interius, i. e. halt too soon: recondere, V.—Fig.: attendere, to look closely, Iu.