interpolatim
interpolātim, Adv., unterbrochen, Augustin. scala par. 12 (Migne 40, 1004). Vgl. A. Funck in Wölfflins Archiv 7, 490.
precentor, cancellarius ‥ tenentur residere per dimidium annum continue vel interpollatim
qui ‥ per v menses in anno continue vel interpollatim ‥ se absentat
habentes ~im nunc actum virtutis accensum et nunc extinctum
etsi est unica causa, et non plures, tamen in ea interpollatim plures actus exercentur
hic ‥ continget reperire ‥ miraculorum gesta ‥, non tamen seriatim ‥ sed interpollatim excerpta ad majorem ‥ utilitatem ‥ legencium